Yazı Detayı
14 Aralık 2019 - Cumartesi 19:12
 
İnsandışı Canlılarla Empati
Soner Barbaros
 
 

Sabah bedenim kalkınca bir süre sonra hayallerim uyanır.
Ayaklarım başka bir yere gider hayaller beni başka bir yana çeker.
Kendimi evin kapısını başka bir anahtarla kapatmaya çalışırken bulurum.
Yollara erken saatlerde düşmek zorunda olan ilk insanlardan birini yani beni gece gündüz karnını doyurmak için çöp karıştıran bir köpek selamlar. 

Tekme, bağırma, yumruk, ciddiye alınmama…
İnsanoğlunun bütün bu çirkef hareketlerine karşı riske girip boynunu ürkerek bana uzatıyor ve sevgi dileniyor.
Yanımda yemek yok ama sabah getireceğim sana diye söz veriyorum.
Keyifli görünüyor ama sokakta şiddet gördüğü (arka ayaklarına muhtemelen araba çarptığı için topallıyor) psikolojisi bozuk olabilir.
Beni durağıma kadar takip ediyor.
Çok da tanımadığım için ısırma olasılığına karşı ben de hafif imtina ederek yavaş hareketlerle ona doğru eğiliyor ve boynunu okşuyorum. Mutlu oluyor. 

Otobüs gelmek üzere. 

Sosyal medya hesabımda ana ekranda bir video. Sadık köpek Hachiko’nun hikayesi. Ne garip bir raslantı. 

Arabaya biniyorum.
Otobüsüne engelli bir vatandaş biniyor. Arkama dönüp boş yer olup olmadığına bakıyorum. Kalkmaya yelteniyorum ve bir öğrenci kalkıp yer veriyor. Fakat başka birisi olayı kavramadan onun yerine oturuyor.

Kalkıp yarım kalmış girişimimi tamamlıyorum.

Sonra soruyorum kendi kendime “insanoğlu insanın acısını anlarken neden bir köpeğinkini anlamak istemez?”

Buna istinaden içimden bir kaç kaç gün önce yazdığım yazıyı sizinle paylaşmak geliyor: 

 

“İnsan dışı canlılara karşı ne kadar acımasız ve merhametsiziz değil mi?

Kendimiz için saraylar hayal eder, onlara bir kulübeyi çok görürüz.

Kedileri yerlerinden yurtlarından edecek kadar kör ve ucuzuz,
İncirleri yiyor diye kaçırtmak için kuşları silahla vuracak kadar acımasız,
Bir ağacı kesme kararı alırken hiç tereddüt duymayacak kadar lanetiz.
Ama ağaçların meyvelerini çalarken bir o kadar aptalız.
Merakla bekliyorum ne zaman doyacak akıllanacağız, cevabını biliyorum.
İnsanlar yetkisini kötü niyetle kullananlara değer vermeyi bırakana kadar.
Kendilerini dev aynalarında görenler, ben size açık açık söyleyeyim;
maskeleriniz korkunç, yürekleriniz pas içinde ve gülüşleriniz çirkin.
Elimizde hala bir kısmı kalmış olan tabiat annenin sesine kulak verin. O sizi kendinize getirecektir.”

 
Etiketler: İnsandışı, Canlılarla, Empati,
Yorumlar
Haber Yazılımı